آل عمران ، محمد ، فتح و احزاب ، در آيه‌هاى 138 ، 2 ، 29 و 40 ، او را به نام « محمد » و در سورهء صف ، آيهء 6 به نام « احمد » خوانده است . علّت داشتن دو نام اين است كه : مادر رسول خدا ، پيش از جدّش نام او را « احمد » گذارده بود ، چنان كه در تاريخ منعكس است . « 1 » بنابراين ، آنچه را بعضى از خاورشناسان در مقام اعتراض گفته‌اند كه : انجيل به تصريح قرآن ، در سورهء « صف ، آيهء 6 » ظهور پيامبرى را بشارت داده است كه نام او احمد است نه محمد و شخصى كه مسلمانان به رهبرى او معتقدند ، نام او « محمّد » است نه احمد ، بىاساس است ، زيرا قرآنى كه پيامبر ما را به نام « احمد » معرفى نموده است ؛ در چند جا او را به نام « محمّد » خوانده است . اگر مدرك آن‌ها براى تعيين نام اين پيامبر ، قرآن مجيد باشد - چنان كه همان است - قرآن او را به هر دو اسم ناميده و او را در جايى به نام « محمد » و در جاى ديگر « احمد » معرفى نموده است . اينك براى حل اشكال ، در اين قسمت توضيح بيشترى مىدهيم . « احمد » يكى از نام‌هاى مشهور پيامبر اسلام بود هر كس مختصر مطالعه‌اى در تاريخ زندگى رسول اكرم صلى اللّه عليه و آله و سلّم داشته باشد ؛ مىداند كه آن حضرت ، از دوران كودكى دو نام داشت و مردم او را با هر دو نام خطاب مىكردند : يكى « محمد » كه جد بزرگوارش « عبد المطلب » براى او انتخاب كرده بود و ديگرى « احمد » كه مادرش « آمنه » او را به آن ، ناميده بود . اين مطلب يكى از مسلمات تاريخ اسلام است و سيره‌نويسان اين مطلب را نقل كرده‌اند و مشروح آن را در سيره حلبى مىتوانيد بخوانيد . « 2 » عموى گرامى وى ، « ابو طالب » كه پس از درگذشت « عبد المطلب » كفالت و

--> ( 1 ) . سيرهء حلبى ، ج 1 ، ص 93 . برخى عقيده دارند كه : الفاظ « طه » و « يس » ، از اسامى پيامبر گرامى است . ( 2 ) . انسان العيون في سيرهء الامين و المأمون ، ج 1 ، ص 93 - 100 .